Hayatla Ben

Hayat, bıçakla, mızrakla, silahla gelmesen üstüme. Ezip geçmesen. Gözlerimi, ciğerimi, dalağımı yırtmadan, parçalamadan. Beni yapayalnız koymadan. Hayat, bana yalan söylemesen. Yanıma, yakınıma koymasan sözünü tutmayanları. Yapılanları unutanları. Kendi hatalarından başkasını unutturmayanları. Bir de, çok bilip de hiç susmayanları. Hayat, her sabah ırzıma geçmesen; kimliğimin içine etmesen. Kim olduğumu sormasan hergün. Kime gittiğimi, kimle konuştuğumu, ne düşündüğümü, neye kızdığımı. Ya da, artık içimde kızgınlık bile barındıramadığımı. Hayat, beni acıtmasan. Hatırlatmasan acılarımı. Anlayış sancılarımı. Kimseye söylenmeyen kalp ağrılarımı. Bu sefer gel anlaşalım, kaynaşalım, oynaşalım. Biz birken bin olalım. Senle sokaklara dağılalım; nar taneleri olalım, saçılalım. Hayat, bu sefer senle ben, başkalarına mutluluk saçalım.