Sayfalar

6 Aralık 2009 Pazar

gecmisi affedebilmek

ve yine de aciyor insanin ici, 1anda, belki sadece 1sn.ligine. gecmisi
affettigini sanarak, ama yine de 1den 1e ici burkularak. insan deniyor, basaramiyor ve koskocaman bir umutsuzuga kapiliyor. vazgeciyor denemekten. yorgun dusuyor ya da. kapatiyor perdelerini, kepenklerini, ruhun karanlik odasinda yasiyor bir sureligine.

kimi zaman, disardan 1isi inatla caliyor kapiyi. durmadan yumrukluyor. "Allah Kahretsin! Ne istiyorsun benden? Yalniz birak beni.." diye siz avaz avaz bagira durun kapinin bu tarafindan, bu sahs-i mahlukat daha cok yumruklaya dursun disardan. Hisimla kalkip yerinizden, kapiyi acmaya dogru gidiyorsunuz. Agziniz, kufur ve tukuruk dolu. Acilan kapinan ardindaki tanidik sima ise sizden baskasi degildir oysa ki. Bir bata, bir cika devam edersiniz hayata bu sekilde. ying ve yang, ya da disi ve erkek yasamda, 1 ying 1 yang olursunuz, 1 disi, 1erkek, 1 mutlu, 1 umutsuz..

bir bakmissiniz kapinin disindaki olmussunuz simdi.. elinden tutmussunuz mutsuzlugunuzun, onu parka yuruyuse cikarmissiniz. ve yurumuzsunuz dokulen yapraklari citirdatarak, ya da berbaber kara dalip cikarak, ya da yesillenen cimlere camurlara batarak. ve boylece alip yurumus hayat 2nizin birden elinden tutarak...

0 comments:

Yorum Gönder

Twitter den daka dakka

follow me on Twitter