Sayfalar

2 Ağustos 2009 Pazar

hergunumuz tatil, hergunumuz is gunu

Nerden cikti simdi bu? Hergun tatil, hergun is gunu! Hepimiz boyle yasiyorzu aslinda degil mi? Tatilde aklimizda yarim kalmis, yetismesi gereken isler; is gunlerinde ozlemle beklenen tatiller... Ama ben ordan takilmayacagim bugun. Benim gibi ogrenciligi hayat tarzi olarak benimsemisleri anlatacagim. Ama sanmayin ki ogrenciligi sadece yuksek lisans veya pek yuksek lisansla benimser insanlar. Kimisi tip veya hukuk fakultesi yazmistir universite tercih kagidina omru billah okur ogrenci kalir, kimisi de ruhu ogrencidir 70inde yeni dil ogrenmeye can atar. Ben 2sini de icinde barindiran 1 aileden geldigimden olsa gerek pek sevdim bu ogrenciligi, halaaa okumaktayim.

Anlattabilmek icin derdimi bana yardim edin ve ogrencilik gunlerine donuverin 1az. Hani universitedeyken dersi kirip gezdiginiz gunleri ya da finaller oncesi sabahladiginiz cumartesi pazarlari hatirlayin mesela. Iste o gunlerden bahsediyorum ben de; her gun is gunu her gun ayni zamanda tatil gunuydu ya! Iste biz yasi buyumus ogrencilerin de yasami boyle. Cumartesi Pazarimiz ne var ne yok! Aklimizda birikmis isler, arastirmalar, okunacak kitaplar. tatil zamani bile eve gelip isimizin 1ucundan 1seyler yapmaya cabalariz. Hani laba gidip 1 deger gireriz aleti calistirir cikariz ki o gun de calisadursun arastirmamiz. Ya da aliriz elimize okunacak 1sey o da bizim tez konumuzun uzerine yayinlanmis 1 makaledir. k.cmizda kurt vardir bizim gibilerin tatili boyle ise bogariz.

Ya is zamani? Onda da tatilde calismaktan olsa gerek (hani zihnen bile olsa) tatili ozler dururuz. Saat 5i vurdu mu cikamayiz biz isten. Is bizden cikmaz ki! Hani bize tam girer is anliyacaginiz. Aksam saatine kadar labda otururuz, kutuphanede calisiriz, eve gelir internetde makale arariz. Hergun 1az birbirine benzer biz yasi geckin ogrencilerin. Bize gore yas gecmemistir okumak adam olmak icin ama toplum bizi buyutemez 1 turlu gozunde. Bazi esler dostlar, arkadaslar, aile fertleri (ya da gazete kose yazarlari) hayatdan kaciyor sanir bizi. Hayat kendini 8-5 is hayatina sokmaktir ya yalnizca, kacmis oluruz iste biz moruk ogrenciler... Hayat bizden kacmasin da. Eh anlayamaz ogrenciligi, okumayi gelismeyi ta ilkokul siralarinda sevemeyen koca adamlar icimizdeki bu okuma istegini. Onlar islerini de zorunluluk gorurler. Para kazanmak icin 1 arac. Hatta o kadar sevmezler ki islerini "iyi 1sey olsa, niye para versinler abi" derler. Onlardir yine hep 8-5 mutsuz yasayan, kendi gibi olsun isteyen cocuklarini. Sevmeyecekleri 1hayata atilmalarini isteyen. Sevdikleri seyle gelismeyi hayatdan kacmak goren.

Gel de anlat simdi bunlara hayatin 1 butun oldugunu okurken de. Cunku biz yasi gecgin ogrenciler sadece okumuyor ayni zamanda okumayi sevdigimiz alanlarda da calisiyoruz. Okudugumuzu daha iyi anliyoruz. Ilkokul siralarindaki gibi kelime icinde kullanmadan, kendimizi kandirmadan. Anlamini bile bile kuruyoruz cumlelerimizi! Iste bu yuzden okuyoruz!

2 comments:

  1. harika yorumlamissin
    YanıtlaSil
  2. Canım yine gayet içten anlatmıssın ruh halimizi.
    YanıtlaSil

Twitter den daka dakka

follow me on Twitter