bu sene Turkiye'ye gelirken kimseye soylemeden geldim.Baya 1 surpriz oldu herkese. en cok da anneme cunku onun karsisinda beliriverdim Izmir'de Ikea'nın icinde. Gelicegimden haberi olan yengem Gul abla annemi beni karsilamaya hazirlamak icin her ne kadar ipuclari verse de gelecegime hic ihtimal vermeyen annem karsisinda beni gorunce soka girdi. 1an ben de anneme felc geldi sandım. o an itibariyle surprizlere, ozellikle buyuk olanlara karsi bu suprizimin son olmasina karar verdim. hayir, Allah korusun 1de orda annemin tansiyonu yukselse, kala kalsa, al buyur 7n mi b.ku? Evet evet surprizin de boyutu olmali bu yil anladim. Hayir insanin ruhu degil sadece bazen bedeni de kaldirmiyor bu kadar yuksek adrenalini. O gunden beri annemin yuzune o adrenelinden olsa gerek 1 genclik gelmis durumda.
Turkiye'deki sayili gunlerim cabuk gecerken zamani anlamiyorum malum! Hani sunu ozledim, buraya gidelim, bu esi dostu ziyaret edicem derken zaman yetmiyor kendinize bile. en kotusu de hic tatmin olmayan, olamayan es dost. "Ulen z.ctırmayin carkiniza taaa dunyanin obur ucundan gelen, sayili zamani olan benim, 1 zahmet siz kicinizi kaldirin beni gormeye gelin" demek var ama hatir gonul yapan cok. tek soz soyliyebilirim: bu taraftan manzara daha zor inanin!
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 comments:
Yorum Gönder