Sayfalar

9 Kasım 2008 Pazar

yalniz yasamak

yalniz yasamak bence 1 yetenek. ama hani yalniz kalmayi sevenler icin diil. hani benim gibi okul/is hayatinin ve hobilerinin yanina yakininda surekli ailesi, arkadaslari, sevdikleri, esi-dostu gibi kalabalik 1 guruhu bulunduranlar icin 1 yetenek... tabi yalniz yasamayi da acmak istiyorum 1az. 1 evde yalniz basina oturmak diil soylemek istedigim. ya da aileyle yasarken kendini yalniz hissetmek de diil. ya da sevgili, eski/yakin arkadaslarla ayni sehri paylasmak da diil. ya da buyuk 1 sehirde kalabaliklar icinde yalniz olmak da diil.

ne aile, ne eski-yakin arkadaslarla ayni sehirde bulunmak, ne de sevdigin 1sehrin tadini cikarmak icin yalniz yasamak... iste, okul/is hayatinizdan baska size cok fazla secenek sunmayan 1 sehirde, essiz-dostsuz, sevgilisiz, arkadassiz, anne-babasiz, ablasiz-agbisiz yasamak yalniz yasamaktan bahsettigim...

sabahlari kalkinca aceleden muz yiyicek zamani ancak bulursunuz iste boyle 1 hayatta. ama yine de kendi kendinize yemek pisirmeyi sevebilmek lazim. hatta yemek pisirmeden kastim makarna haslamak diil. ne biliyim zeytinyagli enginar, ezogelin corbasi pisirmek. 1de yanina zeytinyagli limonlu salata yapmak... 1 yetenek iste bu hayatta eve kimsenin misafirlige gelmiycegini bile bile etrafi toparlamak...

o yetenekle dogmuyor herkes. zamanla ogreniliyor ama.

kendine saygidan, sevgiden ve bilimum geyikten mi bilmem, ogreniyor insan iste. sabahlari muz yiyip cikmayi, aksama eve gelince guzel yemekler pisirmeyi, evdeki islerden/odevlerden firsat bulup evde olmanin tadini cikarmayi. bos zamanlarini spor salonuna gidip doldurmayi ogreniyor. zamanla bu 1 aliskanlik, 1 mutluluk oluyor hatta.

yalnizlik diil insani bu kadar tatmin eden, yalnizken de var olabilmek... yine bu zamanlarda anliyor insan, 1telefon uzakliktaki gercek dostlari, ne olursa olsun yaninizda olucak aileyi. sizi ariyan, 3ayda 1 aradiginizda, sesi hic degismeyen o dostlarin degerine o zaman kavusuyor insan. o zaman anliyor ana gibi yar olmadigini, abladan/teyzeden yakin sirdas olmadigini...

hayati yalnizligiyla paylasan buyuyor ve bu sayede buyutuyor icindeki sevgileri....

3 comments:


  1. arka planda su eser
    dinlenerek okunmali bence...
    YanıtlaSil
  2. canim benim guzel bebegim
    yalnizligin zor birsey oldugunu hepimiz biliyoruz. dun konustugumuz gibi sende lutfen bu yalnizligini bir nebze de olsa ortadan kaldiracak arkadaslar edinmelisin onlarla gunluk hayati okul icinde degil disarda paylasmak sana daha iyi gelecek guven bana. bir fincan kahveyi paylasmak bile iyi geliyor bazen bebegim . seni cok cok seviyorum bunu hic unutma. ablan pelin
    YanıtlaSil
  3. Mehmet Ali, sen ne terbiyesiz bir adamsın :P
    Seçil'im; burada kendimi bazen yalnızlıkların zirvesinde hissediyorum. Akşam evde, uyku saatine kadar geçirilecek zaman, aynen anlattığın gibi kendi kendine misafircilik oynamak sanki...
    Ve bazen, hayatımızı bazı değerlerle doldurabilmek için ne çok boş vakit harcıyoruz! Bu saatte niye yalnızım ben, niye arkadaşlarımla geçirmiyorum bu vakti..? Ama neticede biz seçtik, diploma diye tutturduk, karşılığında akşamları yalnız harcamak varmış.
    Seni seviyorum ve özlüyorum...
    YanıtlaSil

Twitter den daka dakka

follow me on Twitter