bugun hayatima surekli olarak yerlestirmeye kesin karar verdigim gunluk kosularimdan 1ine baslamistim. hani 1 nevi kosu da pazartesi baslanilan diyetler gibidir. hep hayatiniza tamamen adapte etmeye calisirsiniz, carsamba geldi mi kendinizi evde oturup dizi izlerken bulursunuz. konu spora gelince ben 1az daha azimli olabiliyorum. eh ne de olsa salgilattigi mutluluk hormonu var..
neyse velhasil kosuyorum maine cayirlari icinde... agaclar kuslar bortu bocek nehir... hersey... doga guzel derken, once cisilemeye basliyan yagmur, bardaktan bosanma konumuna gecti. "haydi madem ben eve geri kosayim" demeye kalmadan, 10dakkaya tumden yikanmistim.
hayir insanin aklina (carpilicaz ama) "ey yareb madem bu kadar suyun var 1az da bizim oralara dusur" demek geliyor. gerci bizde bu baskanlar oldukca, dusen yagmurun da faydasi olmuyor ya. bu yaza susuzluk cekmiycege benziyor gibiyiz. artik ankara yani yoresindeki butun sulak alanlari kurutana kadar rahatiz da diyebiliriz.
sonrasi artik yagmur duasina bakiyor..
0 comments:
Yorum Gönder